Twee fietsers rijden de Vesuvius op. Ze bedwingen en bezingen de vulkaan, het gevaar en hun relatief risicoloze leven vol zondagse fietstochten, nieuwsapps en brandverzekeringen. Ze vragen zich af of ze het sluimerend gevoel van onbehagen – zijn ze ondanks hun gunstige woonplek wel echt veilig? – kunnen bezweren met Napolitaanse liederen en verhalen. Ondertussen fietsen ze verder, omringd door een levende ruimte vol beelden en muziek.

Napels zien (en sterven) is een onderzoek naar leven op een planeet in crisis. Hoe gaan we om met sluimerende dreiging in een samenleving zonder narratieven, zonder perspectief en zonder soundtrack? Hoe geven we vorm aan onbehagen? Zes makers gaan te rade bij de geschiedenis, volksmuziek, verhalen en inwoners van Napels en omgeving: ervaringsdeskundigen in leven naast, op en met een vulkaan. Het resultaat is een plaatsspecifiek portret van een mondiale toestand – meerstemmig, muzikaal en multidisciplinair.